Bütün istediği Züleyha'nın ,kendisine Yûsuf'tan haber getirecek birisiyle karşılaşmak ,onun soluk alıp verdiği havayı içine çekmek ,onun adımlarını ya da gözlerini iz düştükleri yerden toplamaktı.Züleyha böyle var oluyordu.Yittigini zannediyordu da zahirini görenler, Züleyha böyle büyüyordu.
Seni sevdiysem hatıram olduğundandır.Bilmediğim bir şeyi hatırlamam zor ,unuttuğum bir şeyi hatırlamamsa kolaydır benim .Bu yüzden ey benim kentimin sokaklarında gezinen baharat tüccarı,ey beni unutmuş olan büyücü,senin için hazırladığım simyanın karışımı ilk günün hatırasındandır .Beni hatırla.Hatırla ki senin hatırlaman da benim hatırlamam kadar kolaydır.
Tufandan kurtulmak için kendi derinliğine akan bir ırmak gibi ; akmasam sana ölürdüm Yûsuf , aktım ,yine öldüm.Kendi ölümümün şeklini seçmem özgürlüğümse susarak ölmeyi değil ,söyleyerek ölmeyi seçtim .Tortulanarak ve bulanarak değil ,taşarak ve coşarak ölmeyi istedim .Hükmümüm Yûsuf olduğu yerde ölümlü olduğumu bildim .Ve yine dirilecek olmamın emniyetiyle ölümlü oluşumu çok sevdim .