Müberra Bağcı
@Mubagci
50 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ferhan Şensoy‘un hikayelerini ilk defa okudum. Kitap içerisinde 12 hikaye bulunuyor. En sevdiğim hikayeler “Celal Bey o gün kimseyi beklemiyordu” ve “ben feministlik değilim arkadaş oldu”. İnsanların günlük hallerini mizahi bir dinle ve kendine has bir üslupla anlatıyor.
Reklam
Konunun soyut olmasından mı yoksa çeviriyle ilgili bir sıkıntıdan mı bilmiyorum ancak kitabı okumakta ve anlamakta epeyce zorlandım. Yarıda bırakmamak için büyük bir çaba harcayarak tamamladım. Ancak konuyu anlayabildiğimi söyleyemem.
Kitap “ben ….. ‘nın karısı olsaydım…” şeklinde kurgulanmış 30 farklı hikayeden oluşuyor. Hikayeden çok anlatı demek daha uygun. Hikayelerde konu ve kişiler değişmesine rağmen kadınlık hallerini anlatması açısından bir bütünlük var. Kadının kimliğini “anne” ve “eş” olarak değerli gören onun dışında kadını değersizleştiren toplumsal bakışı yer yer mizahla ele almış yazar. Kitabın beğenmediğim yanı ise üslubu oldu, farklı metinlerde farklı üslup denemeleri hoş olabilirdi. Baştan sona aynı günlük sıradan dil kullanılmış. Hatice Meryem’den okuduğum ilk eserdi. Edebi bir zevk alamadım, diğer eserlerini okuma isteği uyanmadı
ama 18 baskı yapmış günümüz okuyucusun ilgisini çekmiş bir yazarı tanımış oldum
Melisa Kesmez'den okuduğum ilk kitap on hikayeden oluşan Bazen Bahar oldu. Yazarın ikinci hikaye kitabı olaydan çok duygu barındırıyor. Kadın-erkek , çocuk-ebeveyn, dostluk ilişkileri üzerinden kişilerinin duygu durumlarını anlatıyor. Tamamına yakını kadın, bir kısmı çocuk olan hikaye kişilerinde hakim duygu hüzün diyebiliriz. Hikayelerde hüznün yanı sıra hayalkırıklığı, geçmiş özlemi, ayrılık, ölüm acısı da var, küçük mutluluklar da. Tıpkı kitabın adı gibi hayat bazen bahar, bazen kış...
Yazarın nesne ve tabiat unsurlarını yoğun anlamlar yükleyerek sembolleştirmesini sevdim. İlk hikayede "domates tohumları"nın geçmişi, yitip giden çocukluk günlerine duyulan özlemi anlatması gibi...
Ben anlatıcı ve yer yer mektup tekniğini kullanması dolayısıyla samimi bir anlatımı var. Bu aynı zamanda yazar kendini mi anlatıyor gibi bir soru da uyandırıyor okuyucuda. Ama bir yandan kolayca empati kurmamızı ve hikayenin dünyasına girmemizi de sağlıyor. Ben, hikayeleri sevdim, kendimden bir şeyler bulduğum için mi sevdim yoksa hikayelerin başarısından mı bilmiyorum. Kadın duyarlılığının hissedildiği bu hikayeler erkek okuyucuyu da etkileyebilir mi bunu da merak ediyorum.
Yazarı üslup olarak da başarılı buldum sade ve anlaşılır olmasına rağmen edebi bir zevk veriyor. Diğer hikaye kitaplarını da okuma isteği uyandırdı.
Tomris Uyar’dan okuduğum ilk kitaptı, belki doğru bir eserle başlamamış olabilirim ama anlatımdaki dağınıklık ve kopukluk beni çok yordu. Kadının iç dünyasını ve arka planda devrin toplumsal yaşantısını yansıtıyor yer yer. Bunu yaparken de birçok esere, sanatçıya gönderme yapıyor. Bu anlamda zengin bir metin. Postmodern anlatım tekniklerinden üstkurmacayı kullanarak bu eserin nasıl ortaya çıktığını ve yazmanın zorluklarını da anlatmış.
Ama ben okur olarak altını çizeceğim, durup düşüneceğim ve bir daha okumak isteyeceğim cümleler bulamadım, estetik bir haz alamadım.
Reklam