Laf uzuyor, yol uzuyor, telgrafın tellerine kuşlar konuyor, herkes sevdiğine yanıyor, doktorun gözü ikide bir hasta kadın ile kocasına kayıyor.
Ne yapmalı ?
Yapacak bir şey yok.
En kötüsü de bu.
Bir de çatının tam tepesine kurulmuş, her bahar yenilenen leylek yuvası.
Bu hacı leylek kasaba ahalisinden sayılır; mevsimi geldiğinde yolu beklenir, kazara gecikecek olsa " yahu nerde kaldı bizim hacı " diye endişe edilir.
- Bak. Sanıyorum toprak, bundan böyle toprak olmaktan çıkacak. Ağaca ağaç gibi bakmayan, toprağa toprak diyerek basmayan, adama da adam gibi muameleyi bırakacak.