Mücella karakoç
@Mucellakarakoc
24 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
ŞizofrenDuygu ve Düşünce
Kitabı bitirdim. Açıkçası ilk sayfalarda bir delinin hayatını ve düşüncelerini okuyormuşum gibi hissettim. Hikâye ilerledikçe olayların nereye bağlanacağını çok kestiremedim ama merakımı da canlı tuttu.
Kitapta en çok hoşuma giden şeylerden biri, aralarda varoluşçuluk, insanın kendini sorgulaması, inanç ve hayatın anlamı gibi konulara değinmesiydi. Bu kısımlar bence kitabın en güçlü taraflarından biriydi. Bazı yerlerde durup düşündüğüm, hatta altını çizmek istediğim bölümler oldu.
Final kısmı ise beni gerçekten şaşırttı. O ana kadar okuduklarımı farklı bir açıdan değerlendirmeme neden oldu. Spoiler vermeden anlatmak zor ama kitabın sonu bence en etkileyici kısmıydı.
Genel olarak akıcı, merak uyandıran ve zaman zaman düşündüren bir kitaptı. Psikolojik romanları ve insan zihnine dair okumaları sevenlerin ilgisini çekebileceğini düşünüyorum. Ben severek okudum.
Reklam
Para gürültüsü1000Kitap
Latife Tekin’in dili her zamanki gibi kendine özgü ve katmanlı ama Para Gürültüsü bende beklediğim etkiyi bırakmadı. Konu aslında oldukça güçlü; paranın insan hayatındaki yerini, dönüşümünü ve yarattığı yabancılaşmayı anlatma potansiyeli var. Fakat bu potansiyelin yeterince işlenmediğini hissettim. Hikâyenin içine girmekte zorlandım, karakterlerle aramda bir mesafe oluştu ve bu mesafe hiç kapanmadı. Anlatım yer yer etkileyici olsa da bütünlük hissi bana geçmedi. Güzel bir fikir, ama okuyucuya tam anlamıyla geçmeyen bir anlatım olmuş gibi geldi.Genel olarak pek beğenmedim.
Tekvin benim için beklediğimden daha sürükleyici bir okuma oldu.
Arif Ergin öyle klasik bir anlatım kurmamış; biraz gizem, biraz sembol, biraz da sürekli “bir şey çözecekmişim” hissi var kitapta. Bölüm başlıkları, harfler falan derken okurken ister istemez dikkat kesiliyorsun.
Bazı yerlerde “tam anladım” diyorsun, sonra tekrar karışıyor ama bu kötü bir şey değil bence. Aksine merak ettiriyor. Kitap seni pasif bırakmıyor, sürekli içine çekiyor.
Ben en çok o gizemli atmosferi sevdim. Okurken sadece hikâyeyi değil, altındaki anlamı da yakalamaya çalışıyorsun. O yüzden biraz dikkatli okumak gerekiyor.
Kısacası, kafa yoran, detay seven biriysen seversin. Ama düz, hızlı aksın gitsin diyorsan biraz zorlayabilir. Ben okurken baya keyif aldım
Ve Sen Kuş Olur Gidersin benim için tam anlamıyla bir “ruh hali” kitabıydı.
Tarık Tufan öyle büyük olaylar anlatmıyor ama insanın içine dokunan bir şey var. Okurken sanki birinin iç sesini dinliyormuş gibi hissettim. Yer yer dağılıyor gibi ama o da kitabın samimiyetinden bence.
En çok yalnızlık ve o iç sıkıntısı geçti bana. Hani insanın sebebini tam koyamadığı bir boşluk olur ya, tam öyle.
Herkese hitap etmeyebilir açıkçası. Ama böyle daha içe dönük, duygulu şeyleri seviyorsan seversin. Ben bitirdikten sonra da biraz düşündüm, o hissi kaldı.
Zeynep Kaçar, “Yalnız”da öyle büyük olaylar anlatmıyor aslında. Ama tam da bu yüzden etkileyici. Gündelik hayatın içinde, çoğu zaman fark etmeden geçtiğimiz duyguların üzerine eğiliyor: yalnızlık, sıkışmışlık, anlaşılmama hissi… Karakterin iç dünyasına girdikçe, bir noktadan sonra onu okumaktan çok yaşamaya başlıyorsunuz.
Kitapta en çok hoşuma giden şey, abartıya kaçmadan derinlik kurabilmesi oldu. Dili sade ama boş değil; aksine, bazı cümleler insanın aklında kalıyor ve dönüp dönüp düşündürüyor. Öyle altını çizmelik çok “slogan” cümle yok belki ama bir bütün olarak metnin bıraktığı his oldukça yoğun.
Ben okurken yer yer kendimi de sorguladım. Çünkü anlatılan yalnızlık, öyle uzak bir yalnızlık değil. Hepimizin bir yerinden tanıdığı, belki kabul etmek istemediği bir hâl. Bu yüzden kitap bittikten sonra bile etkisi devam ediyor.
Kısacası “Yalnız”, hızlı tüketilecek bir kitap değil. Sindirerek, biraz da kendine dönerek okunması gereken bir metin. Büyük beklentilerle değil ama açık bir zihinle okunduğunda çok daha fazla şey veren bir kitap olduğunu düşünüyorum.
