Mucizevi dünyam
@Mucizevidunyam
"Belki de renkleri gözün kapalı olduğu için görmüyorsundur."
Instagram:@mucizevidunyam088
Wattpad:
Mucizevi dünyam
Tik tok:@mucizevidunyam088
Mucizevi dünyam
Tik tok:@mucizevidunyam088130 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Mekanik Yarışmacılarım2025 Okuma Raporları
Kitap, Bel'in kararsız bir şekilde robot kulübüne katılmasıyla başlıyor. Kitabın dili bir gençlik romanına göre beklenen şekildeydi. Akıcı, gençlerin arasındaki o saçma ama komik konuşmalar, bazı ergence davranışlar, klasik ilişki dinamikleri gibi pek çok tipik özelliği barındırıyordu. Ancak bu kitabı, beklenenden biraz daha beğenme sebebim robotları, robot yarışmalarını ve mühendisliği oldukça çok sevmemdi. Klasik bir gençlik romanıydı deyip geçemem sırf bu yüzden.
Ancak tipik bir gençlik romanı deyip sıkıldığım veya beğenmediğim yerleri söylemeden geçmeyeceğim. Ana karakterlerin ilişkileri başlamadan sürekli, "o sadece bir arkadaş" kafasında gezmesini ilk başta evet, dozunda gibi gelmişti ancak bu, sürekli sürekli olunca canımı sıkmaya başlamıştı. Ayrıca ilişkileri okuyucuya, en azından bana geçmedi. Yazılmak için yazılmış karakterler gibiydi. Bir müddet sonra ilişkileri başladığında ise kitap akıcılığını kaybetti. Belki ben ilişkilerini sevmediğimden dolayıdır ama gerçekten kitabın yarısından sonrası çok sıkıcıydı.
Robot kulübü için seçmeler yapılırken Teo'nun Bel'e olan ilgisi yüzünden ve ana karakter olduğu için geriye kalan kişilerin haklarının yenmesi nefretlik bir andı. Her ne olursa olsun Bel, ne kadar iyi olursa olsun, Teo'nun ve diğerlerinin geriye kalan kişilere de bir şans vermesi gerekiyordu. Yanlış hatırlamıyorsam Neelam, bu konuda karşı çıkan birisiydi ancak onu dinlemediler bile. Kitabın sonuna kadar Neelam'ı biraz bile anlamaya çalışmadılar. Dinlemediler. Evet, başlarda Bel, onu dinlemek istiyordu ancak nasıl bir hata yaptığını bile anladığını düşünmüyorum. Neelam'ın Bel'e karşı önyargılı olması çok olağan bir durumdu. Ancak her şeye rağmen Neelam'ın dik durmasını seviyorum. İçine kapanık gibi gözüküp içine dünyaları sığdıran bir karakter olduğunu
Reklam
Ruhların Savaşı1000Kitap
Ben bu yazarın kalemine aşığım. Kolay kolay bir yazarın kalemine aşık olmam da. Betimlemelerin gerektiği yerde gerektiği kadar yapılması, duyguların bize sanki biz o karaktermişiz gibi şekillenmesi, karakter yelpazesi, diyaloglar, davranışlar, seçimler, aşkın hem olayların önüne geçmemesi hem de ailesinden ve kendisinden önemli bir sıraya koymaması, mantık hatasının olmaması, benzetmelerin çok hoş ve tuhaf olması, gerçek hayattaki olayları çarpıtarak kitaba aktarması, hayal gücünün bambaşka bir boyutta olması, fotoğraflar kısacası kitapla alâkalı her şey mükemmeldi. Sadece hangi karakterin bize ihanet edeceği çok belliydi. Ama buna rağmen bile çok iyiydi. Zaten ilk iki kitabı da çok beğenmiştim, bu kitapla birlikte yazardan okuduğum kitapların hepsine çok yüksek puanlar vermiş oldum. Özetle bu seriyi okumanızı tavsiye ederim. Sadece 13 yaş ve üzeri kişilere öneririm.
Karakterlerin hepsi olması gerektiği gibi davranıyordu. Enoch, huysuz biri gibi görünse de en gerçekçi konuşanlardan biriydi. Emma, yaşının ağırlığı nedeniyle mantıklı kararlar verebiliyordu. Bronwyn, annelik iç güdüsüyle herkesi korumaya çalışıyordu. Bayan Peregrine, kaç yıllık ailesi olan çocukların üzüntüsünü boş vermeyip her şeyi yapabilecek potansiyele sahip birisiydi. Ve ben bu kitapta geçen, düşman tarafından olmayan, herkesi çok seviyorum. Eğer ki okursanız sizin de seveceğinizden eminim.
Alfabetik Gizem2025 Okuma Raporları
Bana göre kitabın yazım dili, tuhaftı. Betimlemeleri biraz az, diyaloglar fazla ama kelimeler genellikle hep aynıydı. Kelime çeşitliliği bence çok azdı. Ancak zamanına göre çok iyi bir kitap olduğunu söylemeliyim. Kitap, akıcıydı; çok kısa süre içinde bitirdim. Olaylar genel olarak diyaloglar üzerinden ilerliyor ve bu, benim hoşuma gitti. Ve olaylar başlamadan önceki zamanı bilmemiz, olayların direkt pat küt başlamaması da hoşuma gitti çünkü bir polisiye kitabında olayların hemen başlamasını sevmiyorum.
Kitabın ilk sayfasında verilen karakterlerin özellikleri, cevaplanması gereken sorular ve ipuçları; suçluyu bulmak konusunda yardımcı olacak nitelikteydi ve nelerin olacağını da az çok tahmin edebiliyordum. Ama tüm bunlara rağmen suçluyu bulamadım. Kitabın yarısında ben suçluyu buldum diye sevinirken aslında bulamamışım. Keşke biraz daha düşünüp suçlunun tuzağına düşmeseydim.
Dedektifin zekâsı gerçekten çok iyiydi. Kendisinin Sherlock Holmes olmadığını biliyor ama yine de çok çılgın düşünce tarzı sayesinde suçluyu bulabiliyordu. Bazenleri yanlış düşünüyor, ipuçlarını kaçırabiliyor ama en sonunda hep buluyordu.
Karakterlerin kişilik özellikleri bana göre çok yüzeysel kalmıştı ve belli bir özellikleri olup hep ona göre davranıyorlardı. Mesela şu gözlüklü şirin, bu cesur şirin,o şakacı şirin gibi.
Suçlunun zekâsı, yaptığı plan feci derecede iyiydi. Karakterlerin nerdeyse hepsinden şüphelendim ancak ondan sadece şüphelenir gibi oldum.
Sadece bir iki yerde kitaptaki bazı söylemler, karakterlerin söyledikleri ile uyuşmuyordu. Bunun dışında kitap, gerçekten çok başarılıydı.
Alfabe kompleksi olan kitapları seviyorum. Bu kitapta sevgimi daha da artırdığını söylemeden geçemeyeceğim. Kitabı alfabe kompleksi sevenlere, polisiye sevenlere, ters köşe sevenlere öneririm.
Kirlieller İş Başında2025 Okuma Raporları
Herkese merhaba,
yılın ilk kitap yorumlaması Kargalar Meclisi'ne ait.
Ben kitabı ilk önce Grishavers serisi ile karşılaştırmak istiyorum. Yazım dili gerçekten çok akıcıydı, karakterlerin zekası beni çok şaşırttı ve hepsi birbirinden güçlü karakterlerdi. Diğer seriye göre yazarın yazım dilinde bayağı bir gelişme vardı. Durağan ilerleyen yerler, neredeyse hiç yoktu. Grishavers serisinde ise açıkçası karakterler- ana karakterler- çok sinir bozucu ve aptaldı.
Grishavers evreni gerçekten paha biçilemez bir evren, bunu bu kitapla daha da iyi anladım. Bir evren yaratmak gerçekten çok zor ve yazar, bu zor işi mükemmel bir şekilde yapmış. Ülkeler, diller, geleneksel kıyafetler, dış görünüşler, hükümet, siyaset, din; her şey çok iyi bir şekilde düşünülmüş ve mantık hatasına hiç yer verilmemiş. Grishavers evrenine aşığım.
Yazarın üslubu çok güçlüydü. Betimlemesi ve karakterlerin psikolojisini bize aktarış tarzı güzeldi. Betimlemeler öylesine boşuna değildi, hepsi gerekliydi. Kelime fazlalığı yapılan hiçbir yer yoktu. Karakterlerin içinde verdikleri savaşları okumak onları anlamada çok gerekliydi. Onları yanımızda gibi hissettirmişti. Yanımda, beraber ateşin başında sohbet ediyormuş havası vardı sürekli olarak.
Karakterlerin kişisel gelişimleri de harika bir biçimde işlenmişti. Özellikle Matthias için karakter gelişimi çok güzeldi. Kendi kendine sürekli çatışması, verdiği kararlar, bakışları, savaşması, geçmişini zor da olsa geride bırakmaya çalışması gerçekten onun için çok zordu ve onun kitabın başından beri davranışlarının yavaş yavaş değişmeye başlaması karakterin gerçek bir insan gibi olduğunun en büyük kanıtlarından biri. Wylan içinse karakterinin gelişimi apayrı bir güzeldi.
Bütün karakterin davranışları, geçmişlerine karşı verdikleri mücadele, korkularını tek bir
Hastalık Var Mı?
Kitabın yazım dilinde bana göre pek de bir değişim yoktu. Kitabın aksiyonu nasıl oluyorsa ilk kitaba göre nerdeyse aynıydı. Ve benim beklentim kitabın aksiyondan geçilmeyecek olması yönündeydi. Hayal kırıklığına uğradım. Keşke olaylara daha çok önem verilseydi. Karakterlerin ilişkilerini okumaktan o kadar çok sıkıldım ki. İlişkileri o kadar vasat ve saçmaydı ki. Sürekli işte o buna gidiyor, yok bu hatalı, sonra da diğerine gidiyor. Ana karakterlerden sadece en olması gerektiği gibi davranan kişi Bellamy idi. Diğerleri o kadar küçük bir fanusun içinde yaşamış ve buna ayak uydurmuşlar ki yaşamayı unutmuşlar. Sürekli saçma saçma davranışlarda bulunup duruyorlar. Graham da olması gerektiği gibi davranan bir kişiydi bana göre ( Bundan spoilerli kısımda bahsedeceğim)
Kitap açıkçası bazı noktalar açısından gerçek gibiydi. Ancak dediğim gibi karakterlerin saçma ilişkileri yüzünden kitap bomboş kaldı. Güzel yanlarını da sildi diyebilirim. Açıkçası daha fazla aksiyon, olay ve kaos okumak isterdim.
Kitabı okumak istiyorsanız kendinizi aksiyona çok hazırlamayın. Açıkçası ben bu kitabı size önermem.
Ancak merakım nedeniyle serinin diğer kitaplarını da okuyacağım. Büyük ihtimalle düşüncelerim pek de değişmeyecek ama.
SPOİLER İÇERİR!!!!!!
Nasıl ana karakterler - Bellamy dışında- bir dünyalı kıza güvenebiliyor, anlamıyorum. O bir casus olabilir, sizi oltaya düşürebilir, sizinle oyun oynamak isteyen yaramaz bir kız olabilir, düşmanınız olabilir. Bunları yok sayıp nasıl ona güvenebiliyorsunuz? Tamam, ilk başta güvenmediniz, sonrasında niye güveniyorsunuz? Hadi, bunlar ana karakterler saçma hareketleri olur kitabın devam etmesi için peki Sasha, o nasıl onlara bu kadar iyi davranabiliyor? Ben Sasha olsam onlara bu kadar da iyi niyetli davranmazdım. Sonuçta beni rehin almışlar, sonra
Reklam