Muhammed Öğüt
@Muhammedogut
Korkarım ben iflah olmaz bir realistim.
"... her zaman iyi bir insan olmak isteyen kişi, iyi olmayan onca insan arasında kesinlikle yıkıma uğrayacaktır."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Pazar akşamınızı kendinize ve yaşamınıza biraz daha yakından bakarak geçirmek isterseniz, bu okuyacaklarınız belki size yardımcı olur.
!!---Dikkat Spoiler İçerir---!!
Veronika 20'li yaşlarında bir gençtir, mutsuzdur.
Yaşamını uyumlanma ve başkalarını memnun etme düzleminde yaşar.
O güne dek yaşamının düzeni bozabilecek, risk içeren, ailesini üzebilecek ve dengesini yitirmesine sebep olabilecek her şeyi kendinden çok uzakta tutmaya çalışarak geçirir.
Bir gün yaşamına son verme kararı alır, ölüm şeklini bile kimseyi çok üzmeyecek, başkasına rahatsızlık vermeyecek şekilde seçer.
Bir kutu uyku ilacı içer.
Gözünü açtığında ise bir akıl hastanesindedir.
Doktorun içtiği ilaçlardan ötürü kalbinin yalnızca 1 hafta dayanabileceği bilgisi ile yüzleşen Veronika işte şimdi gerçekten ölümle burun burunadır.
Veronika ömrünün kalan son günlerinde (ya da kaldığını zannettiği, okumadıysanız daha fazla spoiler vermeyeyim. ) akıl hastanesinde kendini, yaşamını, aldığı kararları sorgular ve daha önce hiç cesaret edemediği şeyleri yapar.
"Bir gün buradan çıkacak olsaydım, delilikler yapma fırsatı tanıyacaktım kendime. Aslında herkes deli, en deliler de deli olduklarının farkında olmayanlar." der hikayesinin bir yerinde.
Paulo Coelho'nun Veronika Ölmek İstiyor kitabında Veronika'nın kendini keşfetme sürecindeki deneyimlerine şahit olurken, "İçimde başka sevebileceğim Veronika'lar olduğunu bilmiyordum" cümlesi altını çizip defalarca okuma arzusu uyandırıyor.
Koskoca zorlu seneleri geride bırakırken hadi gelin kendi hayatımızı sorgulayalım: "Bir haftalık ömrünüz kalsa, şu ana dek yapmaya cesaret edemediğim neyi yapmak isterdim?"
"...kırılgan yaşamlarımızın her ânında başımıza gelebilecek beklenmedik olayları düşünecek olursak, her yeni gün bir mucizedir."
