Bütün bedensel ve bireysel seçkinliklerde bir uğursuzluk vardır bence tüm tarih boyunca kralların sarsak adımlarını izleyip duran türden bire uğursuzluk. Öbür insan kardeşlerimizden farklı olmamak daha iyidir. Bu dünyada en şanslı olanlar bence çirkinlerle aptallar. Yan gelip yayılarak yaşam denen oyunu ağzı açık seyredebilirler. Zafer denen şeyi bilmeseler bile hiç değilse yenilgiyi tatmazlar.Aslında hepimizin yaşaması gerektiği gibi yaşar onlar kaygısız,kayıtsız ve çalkantısız...
Ancak tüm bu başarıların bir bedeli vardı. Sürekli formda olması ve bunca zorlukla elde ettiklerini kimsenin elinden almaması için sırtını kollaması gerekiyordu.
Bir ilişkiyi sürdürebilmek için öfkemizi tutup kendimizi ifade etmekten kaçındığımız zamanlar az mıdır? Peki ya canı istediğinde öfkesini salıveren insanlar? Kimilerinin bu davranışı yanına kar kalır,bir bedel ödemez, kimileri de öfkesini kontrol altında tutmayı öğrenip acı çeker.