Hüseyin Zeybek
@Mukallet
Buraya yazıcaklarımın asla tam anlamıyla (ince)lemenin hakkını vereceğini daha düşünmüyorum şüphesiz tarifte yetersiz kalıcak olan ben teklifte ısrarcıyım. Belli bir birikimin varsa düşünsel anlamda bu şaheseri mutlaka çalışın. Çalışın diyorum çünkü okumayı yeterli görmüyorum. Kitap tamamen bir irfan çeşmesi,doldurabildiğiniz kadar doldurun lütfen.Sürekli not alın, soru işareti oluşturan kısımları başka kaynaklardan araştırın ve kitapta sıkça kullanılan bir kelime,tecessüsünüzün doruklara ulaşmasına mani olmayın. Bazılarımızı yorabilecek bir kitap.Bu sebeple kendinizden eminseniz sonuna kadar gidin yoksa kitabı usulünce bırakıp biraz daha başka okumalarla gelişmeye çalışın kitapları yarım bırakıp ara vermek ayıp değildir.Ayıp olan onları terk edip o halleriyle yargılamaktır.Esen kalın..
İncelemeler hâkkında
Yazdıklarımı pek uzun tutmamaya çalışıyorum. Çünkü amacım incelemeleri okuyan herkesin sonuna kadar gidebilmesi en kısa yoldan ve net şekilde kitaplar hakkında biraz olsun fikir sahibi olmalarını sağlamak. Bu yüzden olabildiğince sade şekilde anlatmaya çalışıyorum.Kitabın içeriğine de aşırı girmiyorum çünkü heyecanını kaçırmak istemem şüphesiz herkes benim anlattıklarımdan çok daha fazlasını bulacaklar bu eserlerde..
Bu eserle ilgili otobiyografik bir roman olduğu yaklaşımlarını belki duyanlar vardır.Bu romanı okuyor oluşumuza daha samimi ve içsel bir anlam katıyor. Gözlerimiz satırların aralarında Peyami Safa’yı aramamıza sebep oluyor. Ben ilk bu kitapla duydum yazarın merhabasını ve bu kitap boyunca süren kısa sohbet bende daha büyük bir muhabbet meydana gelmesini sağladı. Bu kitapta hepimiz bulacağı şey hastalığa mahkum bir çocuğun tutuklu kaldığı hastane odasına gidişi ve biraz soluk aldığı sevginin avlusuna kaçış isteği olucak ve sadece bazılarımız ise yazarımızın iç dünyasının bir silüetine rastlayacak..
