Reklam
Victor Hugo’yu YasaklamakEdebiyat
Güzeller güzeli Esmeralda ve ona aşık kambur, çirkin mi çirkin Quasimodo, iftiracı, şehvet duygusuyla her şeyi göze alan bir rahip ve çıkarcı, bencil bir asker... Aşkın üç halini görüyoruz. Rahip Frollo ile aşkın şehvetli ve ihtiraslı yönü , yüzbaşı ile estetik yönü, Quasimodo ile de saf yönü verilir. Esmeralda aşkın estetik yönündedir. İhtiras güçlü çıkacaktır. Ama yıllar sonra açılan bir mezarda keşfedileceği üzere kazanan aşkın saf yönü olacaktır.
Hugo’yu ilk defa küçük çocuklar için kısaltılmış Sefiller’iyle tanımıştım.70-80 sayfaya budanmış ve dilimize çevrilmiş olmasına rağmen Hugo üslubuyla beni yine de derinden etkilemişti.Yalın, samimi bir dili yoğun ve berrak bir gözlem gücüyle en beğendiğim yazardır kendisi.Fransızların aşırı milliyetçiliğinden dolayı dillerine mesafeli olsam da salt onu orijinalinden okuyabilmek için Fransızca bilmiş olmayı çok isterdim.
Eserde ana olay harici birçok kavram ve anlayışı ironik olarak ele alıyor yazar.Kilisenin maddi çıkarlar peşinde kopmasını, batıl inançları ve bu inançlara dayanan adalet anlayışını, kralın toplum yönetiminden hiçbir şey anlamamasını ve insanların arasında oluşan derin çukuru gözler önüne seriyor.Öyle diyebilirim ki Hugo Orta Çağ’da yaşamış olsa başı gerçekten çok ağrırdı.Birçok yönüyle günümüzde bile yasaklı bir yazar olurdu; şükür ki onun ironisini anlayacak din adamları ve siyasetçiler yok.
Bir Distopya’da YaşamakEdebiyat
Kitabın kapağını açınca bir zaman makinesinin çalıştığını ve bir anda 600 yıl sonrasına gittiğinizi ve 19. yy’a bakıp bir bu çağda yaşayanların bir distopyada yaşadığını düşünün.İktidarda Demir Ökçe denilen ultra zenginlerin olduğu; yönetimi, adaleti, basını ellerinde tutan ve işlerine gelen her şeyi istedikleri gibi gerçekleştirdikleri bir dünya.
London yaptığı kurguyla kapitalizmin neler yaptığını neler yapabileceğini anlatıyor.Bahsettiği çoğu olayın aynen yaşadığımız çağda devam ettiğini görebilirsiniz.(Termik santrallere filtre taktırma maliyetinden kaçmak için yasa çıkartanları göz önüne alın.)Ve sosyalist kahramanlarının yedi asır sonra başarıya ulaştıklarını hayal ediyor.
Kapitalizme veya sosyalizme inanan bir değilim.Ancak bu iki ideolojinin tek başına bir çözüm olamayacağını zannediyorum.Ama onlarsız da bir dünya düşünemiyorum.Zaten şu anda birçok ülkede karma sistemden söz edilir.Ancak bu da gösteriyor ki karma sistem de insanın insanca yaşamasına yetmiyor.
İncelememi ideolojilere boğmadan temennimi söyleyip yazımı tamamlayayım:Bu kadar geliştirdiğimiz medeniyetimiz umarım bir gün insanın insanca yaşamasını sağlayacak bir çözüm bulur.