Alnı secdeye değen bir huzur ararım,
Dili zehirden uzak, sükûtu edep kokan.
Bakışları bende duran, kalbi kalabalığa kapalı,
Vefa dendiğinde, gözü kapalı ona inanılan.
"Hallederim" dediğinde, yükü hafifleten bir el,
Kırılan yerlerimi incelikle, gönül alarak onaran.
Sözü ağır, özü vakur, duruşu dağ gibi...
İşte böyle bir can ararım, ruhu ruhuma dokunan.
Ruhum ruhuna şifa olan..