Murat Erkek
@MuratErkek
Mizantrop bibliyofil
Kendi çapında okur, kendi çapında yazar
Öğrenci
Lisans
İstanbul/ Sivas
21 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Abbas Sayar’ın ilk kitabı olmasıyla beraber 100 Temel Eser arasında kendine yer bulacak kadar kaliteli bir kitaptır. Söz konusu Yılkı Atı olduğunda 1971 TRT ödülünü de söylemeden geçemeyiz elbette. Bu eserin başkahramanı doru kısrak adında bir attır. Fakir Baykurt eserlerinde de görebileceğimiz gibi Anlatım yer yer İç Anadolu yöresel ağzı oluyor. Bu kitaba bir doğallık kattığı aşikardır kitaba tamamen kendine has bir özgünlük olmasa bile ayrı bir güzellik katmıştır. Romanın başkahramanı Doru kısrak isimli bir at olduğunu söylemiştik. Geçmişinde at yarışındaki başarıları ile birçok paralar kazandırdığı sahibi ilerleyen zamanlarda yani hikâyenin asıl olay örgüsünün geçtiği zamanda onun yaşlanması ve kendisine yük olduğunu düşüncesinden dolayı atımızı kış aylarında yem masrafı gibi çeşitli sebeplerle doğaya yılkı adı verilen başı boş bir at olarak salıyor eğer ki bu yaşlı at bir şekilde ölmez de kışı atlatırsa bahar aylarında tekrardan sahibi onu geri alacaktır. Her ne kadar bunu yapsa da içten içe sürekli bir vicdan azabı çekiyor bu atın sahibi olan İbrahim’in monolog konuşmalarından ve söz konusu Doru olduğunda sinirlenmesi ve konuyu hızlıca kapatma isteği bu konuda bizlere yön gösterir. Atımız bu dönem içerisinde kendisi gibi bir tay doğurmuştur ama yavrusundan da ayrılarak yaşamak onun zoruna gidiyor. Bir şekilde hayata tekrar tutunmaya çalışıyor bu sürede çetin kış ayları, yırtıcı hayvanlar, onu kendi sürüsünde belki tehdit olarak gören ve istemeyen diğer atlar gibi çeşitli olaylar yaşıyor. Burada yazarın atı kişiselleştirmesi oldukça başarılı bir şekilde yapılmıştır. Onun ağzından ve bakış açısından yılkıda kalan bir atın ne çeşit zorluklar çektiğini anlatır. Hikâyenin son kısımlarına gelirken neredeyse ölmek üzere olduğunu görürüz ama belki biraz zorlama bir
Reklam
Cengiz aytmatov sonsuz bozkırda at koşturtan büyük bir betimleme ustasıdır. belki de değil Tüm Türk edebiyatına, dünya edebiyatına baktığımız zaman bu kadar kaliteli betimlemeler yaparak okuyucuya romanı yaşatan yazar sayısı oldukça azdır. Aytmatov her eserinde olduğu gibi bunda da kültürel ögeleri kullanmış ve kitabını mini kültür ansiklopedisi haline getirmiştir bu sadece anasız babasız büyüyen ve tek dostları birkaç kaya, bir dürbün ve bir çanta olan bir çocuğun hikayesinden fazlasıdır. kullanılan isimlerden karakter davranışlarına kadar hepsi derin anlamlar taşır bunlar şöyledir. orozkul kırgız Türkçesinde "rus'a köle olan" , "rusun kölesi" anlamlarına gelir ve kırgız Türkleri arasında bu isim kullanılmaz orozkul yaptığı davranışlar hal ve hareketleri ile sosyalist rejimi ve ona köle olanları temsil eder alkolik, rüşvet yiyen, şiddet ve baskı meraklısı, milli ve dini adetleri göreneklere karşı olan birisidir. bu sosyalist rejimin baskıcılığını ve kurduğu düzeni temsil eder tıpkı artık işine yaramadığı zaman Mümin'i düzen karşıtlığı yapmakla itham ettiği gibi bunun yanında mümin kırgız halkını temsil eden birisidir ve gelenek göreneklerine bağlı, kültürüne yabancılaşmamış birisi olarak karşımıza çıkar sovyet askeri maral ana hikayesini duyduğunda mümini geri kafalı olmakla itham eder bu da sovyetlerin milli kültürlerine ait olan her şeyi küçük görür. aynı zamanda serde kendine yer bulan kültür ögesi marallar ve maral ana efsanesidir, efsane Türk kültür hazinesinde büyük bir yere sahiptir. uzun lafın kısası herkesin kesinlikle okuması gereken bir eserdir
böylesine nadir bulunan hatta bulunmayan bir Güney Azerbaycan romanını Türk edebiyatının raflarına eklemek harika bir iştir. romana gelirsek ise bir çırpıda biten Güney Azerbaycan'da yaşanan olayları, iki farklı açıdan anlatan güzel bir eser
Vakit, İstanbul için şamanlar vaktidir.
Türk mitolojisi üzerine kurulmuş Türk edebiyatının eksik dalı olan fantazi mitoloji alanında yazılmış güzel bir eser devamını ve benzerlerini de hızlı Türk edebiyatının içerisinde görmek istiyorum şahsen.
Aliya İzzetbegoviç hacim olarak küçük olmakla beraber içerik ve muhteva olarak oldukça kalın bir eser bırakmıştır. Fikirlerine tamamen katılmasam bile çoğu yerde haklı bulduğumu kabul ederim, ama bir Türkoloji öğrencisi olarak kendime Türkçe konusunda konuşma hakkını veriyorum, ve Aliya İzzetbegoviç'e Latin alfabesine geçişin yanlış olduğu gibi bazı fikirlerine katılmıyorum. Geçen zamanda bazı fikirlerinde haksız çıkmıştır. Tüm bunlara rağmen genel konuyu en başta açıklamıştır kendisi "Müslümanların İslamlaştırılması."
Reklam