Gözlerin gökyüzü gibidir öyle derin, bakışlarında yıldızlar kayar göz bebeklerinden gözlerime. Ufuklarımda bir dilek diler küçük bir çocuk. Gözlerin çocuksu gözlerin, öyle masum ki... Bir kalem alsam kırar kendini ortadan, kağıda yazmaya güç bulamaz kendinde. Anlatamaz seni, mürekkebinde boğulur şiirlerim, ülkemin muhafızları ferman verir sen olmadığında, sokaklar geçirmez hiç bir mutluluğu kendinden. Kapanır, çıkmaz olur. Sevdan gibi durur. Saatler kendini durdurur. Kuşlar yasa bürünür ardından, sessizliğini bile özler kelam. Harf harf adını yazan mektuplar, yakar kendini aşkın ateşiyle. Savrulur külleri seni aramaya çıkar gurbete. Ve gözlerin... Gözlerinsiz ülkem, göğsüz gibidir. Tüm renkleri barındırır içinde. Hayalin kafesidir. Gökyüzümün yıldızları içinde... Ve bu aciz gönlüm, süssüz, ihtirassız sever seni...