Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı , gene aynı şekilde , fakat her şeyden habersiz , yaşayıp gidecektim. Sen bana , dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu , benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin. Bunu sonuna kadar götüremediysen , kabahat senin değil…
Demek ki , insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar.. Ama şimdi inanıyorum.. Sen beni inandırdın.. Seni seviyorum.. Deli gibi değil , gayet aklı başında olarak seviyorum.. Seni istiyorum.. İçimde müthiş bir arzu var..
Çünkü müphem bir his bana ,kim olursa olsun bir insanı tamamen gördükten ve gördüklerini kendinden saklamadıktan sonra , ona hiçbir zaman büsbütün yaklaşılamayacağını fısıldıyordu..