Baba ve oğulları arasındaki çatışmayı konu alan kitap ne kadar bir cinayetin çözümü gibi görünse de asıl tema suçu çözmek değil suçun anlamını, sorumluluğunu ve vicdanını anlamaktır.
Kitap boyunca özgürlük iyilik, inanç, Tanrı gibi kavramlar irdelenmiş özellikle "Tanrı varsa neden bu kadar acı vardır"sorusuna farklı görüşler ve bakış açılarıyla cevaplar aranmıştır.
Toplumsal düzene,sömürüye,gelir dağılımının adaletsizligine ve Rus hiyerarşik yapısına karşı da güzel eleştiri ve göndermeler var.
Dostoyevski kendi çağının değil şu an ki çağın dahi üstünde bir yazar. Yazdığı son roman Karamazov Kardesler onun felsefi anlamda nirvanaya ulaştığı, tartışmasız bir duayen filozof olduğunun en açık göstergesi bana göre.
1025 sayfa olması ne kadar başlangıçta insanın gözünü korkutsa da kitap kısa sürede sizi içine alıyor. Öyle ki rüyamda dahi bu felsefi konularla baya baya uğraştım.
İnsanın Tanrı'ya ihtiyacı,aklından değil acısından doğar.
Ben Tanrı 'yı inkar etmiyorum, yalnızca yarattığı dünyayı kabul etmiyorum.
İnsan,kendini en çok küçülttüğü an da başkalarını yargılar.