Murekkepicici
@Murekkepicici
Lisans
8 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Annem susmuyordu, annesinin yüzünden kendisine özgürlüğü hissetmeyi yasakladığını söylüyordu. Bu, insanın kendisine yapabileceği en büyük kötülüklerden biri diye düşündüm ama hemen sonra insanın kendisine özgürlüğü hissetmeyi yasaklamasının mümkün olmadığını düşündüm. İnsan zaten özgür değildi, olmayan bir şeyi yasaklayamazdı. Biz uyurgezerler, annem, ben, Eyşan,
E., arkadaşlarım, dostlarım, fakültedeki hocalar, Moda esnafı, İstanbul esnafı, Türkiye esnafı, memurlar, işçiler, köylüler, gençler, çocuklar ve kadınlar, bilhassa genç kadınlar hiçbirimiz özgür değildik. Özgür olduğumuzu, özgürlükle aramızda bir duvar olduğunu, istediğimiz zaman bu duvarı bir omuz atıp yıkabileceğimizi sanıyorduk. Şiddetle yanılıyorduk. Özgürlük çok tatlı bir yanılsama, insanın hayal etmekten vazgeçemediği imkânsız bir fanteziydi.
O beni, politik geçmişi olan ve Kuzey sürgününe savrulmuş, sıradan insanlardan biri sanıyor. Başımdan geçenleri, benden daha ilginç buluyor. İçimdeki derin ve köklü karanlığın farkında değil. Çünkü insanları konuşarak tanıyamazsınız. Konuşmak, canlı yaratıklar arasındaki en etkisiz iletişim aracı. Dil yalan söylüyor, olanları çarpıtıyor, insanlığın hiç bıkıp usanmadığı klişeleri tekrarlıyor. Bu yüzden, insanları dinlemek onları anlamak için yeterli değil.
