Fakat insan satrancı bir oyun diye adlandırmakla, kendine hakaret etmek anlamını taşıyan küçümsemenin vebali altına sokmuş olmuyor muydu?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Böylesine boş bir kafanın, çabuk gelen bir ünden sarhoş olmaması düşünülebilir miydi?
Zamanın birinde bir hükümdar, masum, kendi yağında kavrulan bir çivi ustası çağırtır. Ondan, ordunun bütün atlarını nallayacak kadar çivi yapmasını ister. İş, olmayacak bir iş değildir ancak bunun için biraz zaman lazımdır. Ama hükümdar "Üç gün" demiştir. "Üç gün içinde ya yetiştirirsin ya kellen gider." Çivi ustası, kara kara düşünür. Üç günde bu kadar işin yapılması mümkün değildir, yapa yapa sadece bir avuç çivi yapabilmiş. Ne yapsın, dükkanı kapatır, evine çekilir, cellatların gelmesini bekler. Üçüncü günün sabahında evinin kapısı hızlı hızlı vurulur. Korka titreye kapıyı açar. Açmasa kırılacak. Gelenler, hükümdarın adamlarıdır. Fakat istekleri değişmiştir. İçlerinden biri şöyle der: "Usta, hükümdar öldü. Tabutu için bir avuç çivi almaya geldik."
