Mürsel Proust
@MurselProust
13 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Bilinmezlik hakkındaki düşümcelerimize genellikle, bilinenler hakkında kafamızda olan kavramların rengini karıştırırız: Ölümü uyku hali olarak adlandırıyorsak bu, onun dışarıdan bakıldığında uykuya benzemesinden kaynaklanır; ölüme yeni bir hayat demenizin nedeniyse, hayattan farklı bir şey gibi görünmesidir. İnançlarımızı, umutlarımızı gerçekle aramızdaki bu küçük yanlış anlamalar sayesinde kurarız - ve mutluluk oyunu oynayan yoksul çocuklar gibi, ekmek kırıntılarına pasta diyerek yaşarız.
Çünkü, gördüğüm şeylerin boyundayım ben, kendi boyumda değil.
Sanat bizi eskimiş, resmi putlardan olduğu gibi, gene alelade birer put olan yüce gönüllülük ve toplumsal meselelerden de kurtarır.
Kişiliğini, onu yitirerek bulmak-inancın kendisi de, yazgımızın bu yönünü doğrular.
Bana bahşedilmiş hafif rüzgarın ve onun tadını çıkarabilmem için bahşedilmiş ruhun tadını çıkarıyorum.
Tek derdimiz kendimizi oyalamak, bu doğru; ne var ki yazısını unutmak için boş işlerle uğraşan tutuklular gibi değil, vakit geçirmek için yastık kenarı işleyen genç kızlar gibiyiz, hepsi bu.