Ah şu Dostoyevski...
Fakir edebiyatının baş tacı...
Ele aldığı konular, kendi kimliği olmuş.
Eleştiri yapmak yok.
Okuma bahanem, Dostoveski. Başka ne demeye gerek var ki. :))))
...İnsanın bütün ömrünü, kendi hayatını mükemmel şekilde tarif eden bir kitabın varlığından habersiz geçirebilmesi, bunca zaman burnunun dibindekini görememesi düşününce çok tuhaf geliyor...