Çalıştığım hastanede hastalarla iletişimdeyken ciddi sorunlar görüyorum.
Öncelikle kişisel bakım genel itibarıyla çok kötü. Elbette düzgün giyimli, temiz insanlar var ama sayıları çok az. İkinci bir konu ise gelen insanların ciddi bir anlama problemi var. Aynı cümleyi bazen 2-3 tekrardan sonra anlıyor çok büyük bir kısmı. Geçmişe dönüp baktığımızda özellikle köy enstitüleri döneminde, zihinler berrak, bilgi yaygındı. Güzel bir kıyı bölgesinde yaşamama rağmen bu acı tablo beni çok derinden etkiliyor. İnsanımın cahilleştirildi. Bilinç seviyeleri asgari yaşam için tasarlanmış gibi. Çok ciddi beyin göçü de cabası elbette.
Tek çare sağlam bir eğitim programı ve topluma zararlı kurum ve vakıfların, cemaat denen oluşumların kapatılması. Atatürk geleceği gördü biz ise bu cehenneme doğduk.