Biz yetişkinler kendi yaşamlarımızda, kendi işlerimizde çocuğun oyun oynarken takındığı ciddiyeti, özeni ve orada olma halini takınabilsek dünya kim bilir nasıl bambaşka bir yer olurdu. Aslında görünüşte onlardan farklı bir şey yapmıyoruz, hepimiz dev bir evcilik oyununun içindeyiz. Öyle diyordu Shakespeare ;
"Büyüklerin oyunlarına iş adı verilir... "
Oyun oynamaktan utandırılan,
''Çocuk musun sen de oyun oynuyorsun? "
denilen ve
"Oyun oynarken beni görüyorlar mı?"
diye endişe eden büyükler haline gelmemiz olgunlaşamadığımızın bir göstergesi.