Çevremde ne çok insan, hayatının orta yerine çöreklenmiș bir eksiklik hissinden șikayetçi... Sende de var mı o boșluk hissi, o doldurulamaz eksiklik hissi. İnsanın evi, eși, cıvıl cıvıl çocukları olunca doluyor mu o boșluk? ... Sen nereye gidersen git seninle birlikte gelen, yediğin yemeğe katık olan, dișinin arasında kalan, giydiğin elbisenin içinde duran, yastığına seninle birlikte baș koyan o eksiklik hissi nasıl yok olur?
Bir evden çıkar gibi çıkıyoruz çocukluktan. Önümüzdeki kar yığınını kürüyoruz. Bir yol açıyoruz kendimize kendi ellerimizle. O yol bizi nereye götürürse oraya gidiyoruz.