Bir şeyler oluyor ama sen hep aynı yerdesin. Yaprak döküyorsun, üzerine karlar, yağmurlar yağıyor. Rüzgar sarsıyor seni var gücüyle.Bazı dalların kırılıyor. Sonra tekrardan yaprakların açıveriyor hayat oluyorsun, nefes oluyorsun her şeye rağmen.
Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.
Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.
Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telâşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.
Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vaktiniz olmadı.
Behçet Necatigil