Kalem öksüz kağıt buruk, senmişsin meğerse ruhumda vücut
Şiir küskün, boya bozuk, yürek yorgun hasret azık
Şair üzgün benzi asık, ay yüzüne ırak meczup.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sözler değersiz, sözler edersiz o günden sonra her kelimen yersiz.
İnfilak halinde gezmiş bende siz, şiir nafile yazanda yersiz.
Kabahat sende yok, benmişim densiz
Gün ola devran döne, dert ola cövran döne
Aşık ızdrabda iken maşuk ona can döne
İhtiyaçta enver ola, iştihakta sevda döne.
Yıllar olmuş hiç yüz yüze gelmemiş, göz göze bakmamışız, yitmemiş bendeki tebessümün, gitmemiş adın dilimden.
Aslında biz çok yabancıymışız, sen akıldan yana, ben ise kalpten, sen göklerden asılı, ben toprakta diz üstü, meşrep farklı, messeb izdiham
Özdemir Asaf ve ismet özel senteziAlıntı
Belki son şiirim di diye yazdım her satırını, kısa, anlaşılır ve öz.
Yaşamak diyoruz anlaşılmadan, oysa duygularla düşünüp, aklımızla konuşuyor olmak ağır geliyor, kısa ve öz konuşmaya.