Müspmür
@Muspmur
Onlar ağızlarıyla Allah;ın nûrunu söndürmek istiyorlar. Halbuki kâfirler istemeseler de Allah nûrunu tamamlayacaktır.
Elhamdülillah
16 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
bismillahirrahmanirrahim
Bilin ki dünya hayatı, bir oyun, bir eğlence, bir gösteriş, aranızda bir övünme, mal ve evlâtta bir çokluk yarışından ibarettir. Tıpkı bir yağmur gibi ki bitirdikleri çiftçileri imrendirir, sonra kurumaya yüz tutar, bir de bakarsın ki sararmıştır, ardından da çerçöp haline gelmiştir. Âhirette ise ya çetin bir azap yahut Allah’ın bağışlaması ve hoşnutluğu vardır. Dünya hayatı sadece aldatıcı bir yararlanmadan başka bir şey değildir (Hadid,20).
Bizim şimdilik gayemiz, bu husustaki umumi yolun, nefsin her istediğinin zıttını yapmak ve ona meyil etmek olduğuna dikkati çekmektir. Allahü Teala bunları Aziz kitabında bir kelimede derleyerek buyurmuştur :
"Rabb'inin huzurunda (hesap vermekten) korkan ve nefsine kötü arzuları yasaklayana gelince, onun barınağı da cennetin ta kendisidir."
Mücahede de en mühim Temel, azmi vefakarlık göstermektir. Kişi şehvetin terkini azmettiği zaman, onun sebepleri kendisine müyesser olmuş demektir. O halde burada sabır ve devam uygundur. Çünkü kişi nefsine azmin terkini adet ederse, nefis buna alışır ve sonunda fâsıd olur. Eğer kazara azmin nakledilmesi kendisinden sadır olursa, en uygunu nefsini bu usta ceza vermesidir. Nefsini ceza vermekle korkutmadığı takdirde nefis ona galebe çalar, onun nezdinde şehvetleri işlemeyi güzel gösterir. Böylece riyazet çekmesi ve çalışması tamamen ifsad olur.
Eğer nefsin kâmil, sâfi ve temiz değilse, en uygunu, sâfveti celbetmek için çalışmalıdır. Nasıl ki bedenin mutedil durumunu değiştiren ve hastalığı gerektiren illet, ancak zıddıyla tedavi olunuyorsa,
Allah Teâlâ, ashab-ı kiram-ı vasıflandırarak buyurmuştur:
"Kafirlere karşı şiddetlidirler. Aralarında merhametlidirler." (Feth,29)
Bu hükm-i İlahî, şiddet için bir yer olduğuna, rahmet içinde başka bir yerin olduğuna işarettir. Şiddette kemâl olmadığı gibi, Rahmette de kemâl yoktur. Belki her birisinin yeri ayrı ayrıdır, işte bu ahlakın manasının güzelliğinin ve çirkinliğinin beyanıdır. Erkanının, meyve ve dallarının bahsidir.
Halk (yaratılış) ve hulk (huy, ahlâk) beraberce kullanılan iki kelimedir. Mesela şöyle denir: “Filân adamın halk’ı (yaratılışı) ve hulk’u (ahlâkı) güzeldir.” Yani bâtını (içi) ve zâhiri (dışı)