Mustafa KIRLI
@Mustafa2006
Öğretmen
Batman
Denizli, 30 Eylül 1993
102 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Okuma hızımın düştüğünü hissettiğimde ve uzun süredir kitaplardan uzak kaldığımda çabuk adapte olabilmek için bir polisiye gerilim kitabı tercih ederim. Bu kitaplar genelde Grange, Gerritsen gibi sevdiğim yazarların kitapları olur. Bu yazarların sonsuz kitabı yok ben de çözüm olarak ara ara farklı yazarlardan bu türde kitaplar denerim. Orman kitabı yazarın iyi kitaplarından mı bilmiyorum çünkü ilk kez bir kitabını okudum. Iyi ki Harlen Cobene şans vermişim pişman olmadım. Bu tür okumak istediğimde artık okuyabileceğim bir yazar daha var.
Kitaba gelecek olursak, bu türde sadece en iyi yazarları en iyi kitapları okuyan okuyucuları tatmin eder mi emin değilim. Merak uyandıran, heyecanlandıran, ters köşe yapan bölümler illaki var ama karşılaştığım en iyisi değil. Ayrıca yazar konuyu çok fazla kola bölmek istemiş ama bu kollar kitabın sonunda aslında olmasa da olurmuş dedirtti bana.
Kitabın baskısına da değinmek istiyorum. Baskı hatalarıyla dolu bir kitap ama okuma ritminizi etkileyecek kadar değil.
Reklam
Emrah Serbes'in yeraltı edebiyatına örnek verilebilecek kitaplarından birisi. Örnek verilebilcek diyorum çünkü yeraltı edebiyatının olmazsa olmazlarının birçoğunu görmemiyoruz. Ama gerek kullanılan argo dil gerek absürt olaylar beni bu şekilde düşündürdü.
Gezi Parkı olayları kitabın ana konusu biraz alaycı bir dil ile o parkta yaşananlar aktarılmaya çalışılmış. Kitabın türünden dolayı bi kurgu beklememek lazım ama farkli türlerde okuma isteği olanlar için okunabilir bir kitap.
Zülfü Livaneli okumamın ön önemli sebebi kitaplarında ülkemizin farklı kesimlerinin fotoğraflarına yer vermesiydi. Özellikle Mutluluk kitabındaki tren yolculuğu esnasında toplumun birçok kesimine ayna tutuşuna hayran kalmıştım Bu kitap benim adıma yazarın en sevdiğim kitabı oldu çünkü yazar bir olay örgüsünden ziyade toplumdaki farklı kişilerin hayatını anekdotlar şeklinde anlatıyor. Ve bu sayede birçok farklı olay ve hayatı tek kitapta görebiliyorsunuz.
Kitap İstanbulda yeni yapılan bir otelin açılış gecesini konu alıyor. Burada üst kesim konuklar masalara yerleştiriliyor ve yazar bölüm bölüm bu konukların hayatlarını anlatıyor. Garsonların ve diğer çalışanların hayatlarını da kitaba dahil ederek alt kesime de yer ayırıyor kitapta. Sadece hayat hikayelerinin anlatılması elbette sıkıcı olurdu ki yazar da bunu özellikle 19994-2014 arası siyasi ve toplumsal gelişmeleri ( bildiklerimiz,bilmediklerimiz) araya sıkıştırarak kitabı daha çekici hale getiriyor. Geniş bir Türkiye fotoğrafı görmek isteyenler için ideal bir kitap.
Ahmet Ümit okurları renkli bir İstanbul panaroması okumaya alışmıştır. Kitaplarında Tarlabaşından Beyoğluna kadar bütün İstanbulun renkilerini çok güzel betimler yazar ama bu kitap siyah beyaz bir kitap.
Siyah beyaz dememin ilk sebebi 19.yüzyıl sonları 20.yüzyıl başları Balkanları ve İstanbulunu o kadar iyi betimler ki okuyucuya siyah beyaz bir belgesel izliyor havası verir. Belgesel dememin sebebini ise kitabın sonundaki geniş kaynakçayı gören okuyucu anlayacaktır. Evet bir aşk romanıdır ama dönem tarihini de ilmek ilmek tarafsız kaynaklar kullanılarak işleniyor.
Bana göre siyah beyaz olmasının bir diğer sebebi ise saray yönetimindeki üst düzey yöneticilerin, İttihat ve Terakki oluşumu içerisindeki kişilerin hatta sıradan zabitlerin bile imparatorluğun o zor dönemlerinde siyah beyaz kişilikleridir. Yurt elden giderken kendi egolarının peşine düşen ak mı kara mı olduğu bilinemeyen karar vericiler.
Kitap bir İttihat Terakki çalışanının kısa görev süresinde yaşadıklarını sevdiği kadına anlattığı mektuplardan oluşuyor. Betimlemeler ve karakter analizleri harika. Keşke Şehsuvar Sami'nin hikayesi bin sayfa daha devam etseydi diyeceksiniz kitabın sonunda.
Yazarın yarı otobiyografik dediği kitap ayrıca roman niteliğindeki ilk kitaplarından. Kitap 80 darbesi sonrası zor dönemler geçiren TKP li gençlerin komünizmin merkezi konumundaki Rusya'daki bir okulda eğitim görmesini konu alıyor. O dönem istihbarat teskilatı içindeki sivil asker çatısmasından da bahsediyor kitap. Kitapta Rusya'da bulunan okula dünyanın birçok ülkesinden öğrenciler geldiğini görüyoruz ve bu sayede yazar kısacık kitapta bize birçok kültürü de tanıtıyor. Olay örgüsünün çok karmaşık değil basit, sıradan görünüyor ama Ahmet Ümit, kitaplarında karakterlerin iç dünyalarını yansıtabilmesiyle övgüyü hak ediyor.
Reklam