Herkes ölümü gece beklerken ben -güze sevdalı bir adam- neden vapur sesi özlemiyle yollardayım saat sıfır üçte?
Geçmeyen şey yalnız vicdan azaplarıdır.
Tepe
Soldu mor salkım
yavaşça
üzerimizde.
Ve son vapur
dağların yamacında geçiyordu karşıya gölde.
Mor taç yaprakları
topluyordun kucağıma
akşamleyin:
kapanıp da bahçe kapısı
gömüldüğünde karanlığa
dönüşü olmayan yol.
14 Mayıs 1935
