Yaşlana yaşlana gözlerimizden nice perdeler kalkacak. Günün birinde nihayet kendi kendimizle tanışarak kıymetli bir dost kazanacağız.
Bu, daima güneşe uyan bir saatin kullanıldığı, onun battığı anın tam on iki sayıldığı ve akşam ezanı başladı mı saatlerin on ikiye ayar edildiği zamanlardı.
Hani insan yirmi yıldır aynı gözler ve
burunla yaşadığını ansızın farkediverir ya, işte ben de öyle oluyorum.
Geçmiş kesik bir bacak gibidir, seni kaşındırır ama sen onu kaşıyamazsın.
İlkin çayımızın suyunu kaynatalım.
Sonra kitaplarımıza bakalım. Daha açmak fırsatını bulamadığımız kitaplara. Haritamız. Biz ki eski denizciyiz.
Yalan. Kendimi böyle aldatıyorum. Yalan.
İçimde denizlerden, tuzlu sulardan hiçbir şey kalmamış.
Olsam olsam, attığı demiri almak istemeyen bir kaptanım.
Ya da kayalara vurmuş bir tekne.
