Mustafa Açlan
@Mustafa_aclan
Şu anda okuduğu kitaplar
DAAVAAŞiir
Ya çok sevdiğimden,
Ya da sen inandıramayınca
Bir dava açtım.
Yargılama aşk katında sürdü
Ve savunma hakkını
Sonsuza sınırladım.
Duruşmada yalnız gözlerdir tanık,
Eller,kollar bağlanmamıştır...
Yolunda karar aldım.
Sevide de,kinde de
- Bir üstü olmadığından -
Temyiz yolunu kapadım.
Taraflardan sen, özgür ceza'ya...
Ben, ağır-ceza'ya çarptırılmıştır...
Cezayı onayladım.
Bu davalısız, davacısız yargılamada
Seni bensizliğe, beni sensizliğe bırakma kararı alınmıştır,
Duruşma kapanmıştır.
Ne kağıt yırttım,
Ne kalem kırdım...
Aldım kalemi elime,
Bu dava dosyasını yazdım.
BaşlamalarŞiir
I
Seni seviyorum
Ben de seni
Tutuyorum
Ben de seni
Öpüyorum
Ben de seni
II
Doğuyorum
Ben de sana
Yaşayorum
Ben de sana
Geliyorum
Ben de sana
Bitiyorum
Ben de sana
Ölüyorum
Ben de sana
III
Ben seninim
Ben de senin
Ölüm beklemez beni..
Çünkü, ben gene de
Bir şeye,
Bir yer’e
Ya da bir kimseye giderken de
Kendimden uzakta olacağım.
İşte
Bunun adı hüzündür.
Duygusal Ergen Dergisi1000Kitap
Yıllardır gerek, her sayısında yer verdikleri muhtelif yazarların kapaklardaki dikkat çeken illüstrasyonlarıyla olsun, gerekse de muhtelif hediyeleriyle Ot dergisi her zaman gözüme çarpasına karşın, sebebini bilmediğim bir şekilde hiç elime alıp bakmamıştım bile, ta ki en sevdiğim yazarlardan olan Orhan Pamuk’u son romanı Veba Geceleri ile alakalı kapağına alana dek.
Derginin kapağına Orhan Pamuk’u koymasıyla beraber ilk defa dergiyi alıp, okumaya başladım. İlk sayfayı açar açmaz ise, kağıdın baş ağrıtan iğrenç kokusuyla beraber dergiyle hoş olmayan bir tanışıklığım başlamış oldu.
Bu hoş olmayan bir şekilde başlayan tanışıklığım, Orhan Pamuk röportajını okumaya başladıkça, röportajı yapan Dündar Hızal’ın Orhan Pamuk’un kitaplarını okumuş olmasının ve bu durumun katkısıyla beraber de kaliteli sorular sormasıyla bu hoş olmayan tanışıklığım kendisini daha olumlu bir tanışıklığa doğru götürmeye başlamak için ilk adımı atmış oldu.
Bu olumlu ilk adımdan sonra ise dergiyle tanışıklığım, derginin diğer içeriklerini okumaya başladıkça koşar adımlarla, hayatımdan vakit çalmasını öfkesiyle beraber bir daha tanışmamak ümidiyle bitti.
Bu öfkemin nedeni ise, içeriklerinin hiçbir derinliği olmayan, afilli cümlelerle donatılmış, boş benzetmelerle doldurulmuş, bir tweetin 280 karakterin sınırını aşmış ve bu aşmışlığını da doldurabilmek için uzatılmış basit kelimelerle dolu içerikler.