KÜLLERİN ÜLKESİ GAZZE
Bir gün, bütün ezanlar aynı anda susturulacak,
bütün çocuklar aynı anda yetim bırakılacak.
Ben biliyorum.
Çünkü bu toprak, daha önce de ihanete uğradı
kendi kardeşleri ve bütün dünya tarafından.
Her sokakta, unutturulmak için yükselmiş
sessizlik kuleleri var.
Ve o kulelerin gölgesinde, göğe bakan çocuk gözleri…
Adı kayıtlarda yok,
ama çığlığı hâlâ duvarlarda yankılanıyor.
Ben yürüdüm,
yürüdüm Gazze’nin yanan sokaklarında.
Kömürleşmiş bir duvarın üstüne yazılmıştı:
“Vatan, ölümü göze alabilenlerin mirasıdır.”
Yanına bir çocuk, parmağıyla kanını sürmüş:
“Ve ölümü çoktan tüketenlerin.”
İnsanlar ekranlarda alkış tutarken
bir annenin kalbi paramparça oluyordu.
Birleşmiş Milletler kürsüsünde sözler uçuşurken
bir baba, oğlunun defterini kefen yapıyordu.
Kimse görmedi.
Çünkü görmek, ekran icadından önceki bir yetenekti.
Ben soruyorum:
Ne zaman kaybettik ellerimizin duasını?
Ne zaman, suyun kıyısında susuz kalmayı öğrendik?
Hangi şairin defteri yakıldı da
Reklam
KÜLLERİN ÜLKESİŞiir
Bir gün, bütün sokak lambaları aynı anda sönecek,
bütün çocuklar, aynı anda yetim kalacak.
Ben biliyorum.
Çünkü bu toprak, daha önce de terk edildi
kendi insanı tarafından.
Her köşe başında, tarihi unutturmak için dikilmiş
beton kuleler var,
ve her kulede, elleri kolları zincirli bir işçi yatıyor.
Adı kayıtlarda yok,
ama alnındaki ter hâlâ sıcak.
Ben yürüdüm,
yürüdüm şehrin en arka sokaklarına,
orada bir duvarın üstüne yazılmıştı:
“Vatan, ölümü göze alabilenlerin mirasıdır.”
Yanına bir çocuk tebeşirle eklemişti:
“Ve ölümü çoktan tüketenlerin...”
İnsanlar, televizyon karşısında alkış tutarken
birilerinin kalbi, sessizce infaz ediliyordu.
Radyoda marş çalarken,
bir anne, evladının ayakkabısını ipotek ediyordu.
Kimse görmedi,
çünkü görmek, televizyonun icadından önceki bir yetenekti.
Ben soruyorum:
Ne zaman kaybettik ellerimizin nasırını?
Ne zaman, suyun üstünde boğulmayı öğrendik?
Hangi şairin defteri yakıldı da
Niccolò Machiavelli der ki:
"İnsan yığınları büyük hırsıza kızmaz; özlemi odur. İnsan yığınları yalancıya kızmaz; kendisi de yalancıdır, ondan. İnsan yığınları yoksula kızar: "Aptallığından,” der.
"Yığın," "toplum" değildir.
Yığın, otoriteye itaat ederek hareket eder. Toplum, bireylerden oluşur, sorgular, örgütlenir. Kitlenize bakın, anlarsınız: yığın mıdır, toplum mudur?"