Ne var ki söz söylemeyi bana erkenden yasakladın. “Tek söz itiraz istemem!”şeklindeki tehdidin ve bunu söylerken elini kaldırman o zamandan beri peşimi bırakmıyor.” O el hep havada olduğu için bizim toplumumuz itiraz etmeyi, fikrini özgürce söylemeyi hiç bilmedi, bileni de hep susturmak üzere geldi.
Şimdi kılıksızım,fakat
Borçlarımı ödedikten sonra
İhtimal bir kat daha yeni esvabım olucak
Ve ihtimal sen
Yine beni sevmiceksin.
Bununla beraber pazar akşamları
Sizin mahalleden geçerken,
Süslenmiş olarak,
Zannediyor musun ki ben de sana
Şimdiki kadar kıymet vereceğim ?