Her hazan birbiri üzerine dökülen ağaç yaprakları gibi insanlar da birbiri ardına toprağa yatarak yok oluyor. Bu değişmez , umumi bir kanun...
Niçin endişe etmeli ?
Şu dünyada erilen başka ne var ?
Hayat yalan... Ölüm hakikat...
" El intizar eşeddü minennâr "
Beklemek ateşte yanmaktan daha beterdir.
Bende herzaman hayatı küçümseme hastalığı vardı. Meğerse o yiğitlik , gençliğim dolayısıyla ölümü kendinden pek uzak görmeden doğan aldatıcı bir cesaretmiş.
Neden insan öldürmek tekniğinde en usta olan , savaş aletleri en mükemmel bulunan milletler en medeni , en gelişmiş sayılıyorlar ?
Şu düştüğümüz değersiz insan hayatı içinde ömür devresini tamamıyla geçiren kaç mahluka tesadüf ediyoruz ?