Kitap okumak, şiir yazmak, resim yapmak, ... Sadece boşluğa bakmak, anlamsızca,bomboş... Kendini bu güzelliklerden yoksun bırakmak,... Yalnızlığa ve karanlığa bürünüp dipsiz bir kuyuya düşmek....
"Düşünen insan özgür insandır, düşünerek gerçek kişiliğine ulaşabilmiş insandır. Kişiliğinizi bulduğunuz zaman bundan asla ödün vermemelisiniz. Ancak o zaman güçlü bireyler olursunuz . Ve ben de sizin düşünebilen,kişilikli, kişiliğinden ödün vermeyen güçlü insanlar olarak yetişmenizi istemiyorum. O nedenle sizden , müziği dinlerken bir yandan düşünmenizi , bir yandan da kendi kendinize bu soruları sormanızı istiyorum." "Düşünmeyi biliyor musunuz ? Yoksa herşeyi önünüze konduğu gibi mi kabulleniyorsunuz? İnsan nasıl düşünür, hiç düşündünüz mü?"
Yüzünde garip bir ifade belirmişti annemin, bana aklını kaçırmış biriymişim gibi bakıyırdu. Usulca karşımdaki koltuğa ilişti, gözlerini gözlerime dikti ve" tabi ki İstanb' da yaşayacağız,Serracığım," diye alçak sesle yanıtladı beni.