Kitap okumak, şiir yazmak, resim yapmak, ... Sadece boşluğa bakmak, anlamsızca,bomboş... Kendini bu güzelliklerden yoksun bırakmak,... Yalnızlığa ve karanlığa bürünüp dipsiz bir kuyuya düşmek....
Küçücük kalbin içinde yaşananları ne güzel ifade etmiş Serra. Günümüz toplumunda parçalanmış o kadar çok aileler var ki.... Ama Serra'nın annesi gibi anneler olmalı. İlgili babalar da var ama derken ? Söylenecek söz çok ama ilgisiz annelerde var. Haksızlık etmemek lazım. Sözün kısası iki tarafta anlaşmalı ayrılıp çocuklarının sorumluluklarını da paylaşmalı. Çocuklara o boşluk hissettirilmemeli. Tek taraflı sorumluluk asla olmuyor anne yada baba bir taraf her zaman boş kalıyor. Çocuğu dünyaya getirirken onun fikrini soruyoruz............
Çeşme'ye ilk geldiğim günlerde, bilmem buradaki lerle anlaşabilecek miyim, diye düşünüyordum.Oysa şimdi onlardan nasıl ayrılacağım diye düşünüyorum. Hepsini ayrı ayrı sevdim, onların da beni sevdiğini bugün öğleden sonra anladım. Bora bile gelmişti, hem de koltuk değnekleriyle.
Neden babamla güzel vakit geçiremedik? Aslında beni görmek için kalkıp gelmişti ama sonra da onda aradığım sıcaklığı verememişti. Yoksa o hep öyleydi de , arada annem olduğundan, ben mi fark etmemiştim bugüne dek? Öte yandan onu seviyorum.