Kendi bireysel zihin berraklığımdan değil de, söylenen
şeyleri ve yürütülen fikirleri yineleyerek yaşadığım oranda,
yaşamım benim yaşamım olmaktan çıkar, olduğum son derece
bireysel kişi olmaktan çıkarım, toplum hesabına hareket ederim;
bir toplumsal robot olurum, artık toplumsallaşmışımdır.
Yaşam değişimdir; her yeni anda daha önce olduğumuzdan
farklıyızdır, dolayısıyla asla değişmez bir kesinlikle kendi kendimiz olamayız. Ancak ölüm, yeni bir değişikliğin önünü alınca, insanı bir
daha değişmeyecek bir kesinlikle kendi kendisine dönüştürür, onu
sonsuza değin hareketsiz bir figür yapar; demek oluyor ki onu
değişimden kurtarır ve sonsuzlaştırır.