İnsanın durumu yaşamının her anında sınırlı,
bitimli ve dolayısıyla sonuçta olumsuzluklarla örülmüş olduğundan, biz insanlar özümüzde olumsuzluk olduğumuzdan, varlığımızı o olumsuzlukların üstüne temellendirmeliyiz,
dolayısıyla, olumsuzlukları olumluluk gibi görmek zorundayız.
Başka türlüsü yaşamı iyileştirmek olmaz, tersine, o sınırlı ve bitimli durumuyla, eninde sonunda içinde bulunan özden de boşaltmak
olur.
yaşamımıza temel olan ve yönlendiren fikir ve kanıların bir
listesini çıkaracak olursak, çoğunu hiçbir zaman dört dörtlük,
sorumlu bir berraklıkla biz kendimiz düşünmemiş olduğumuzu,
başkalarından duymuş olduğumuz için düşündüğümüzü, herkesçe söylenir diye söylediğimizi şaşkınlıkla fark ederiz.