Hepimizin bir ilişkideki ilk ve en mühim hikâyesi budur. Kendimize dair ihtiyaçlarımızı anlamamız gerekir. Ona dair değil. Kendimize dair... Derin ihtiyaçlarımızın farkında olmamız gerekir. Bunu anladığımız vakit resmi çok iyi görebiliyoruz. Aşk da en çok kendi ihtiyaçlarımızla yüz yüze getirir bizi. İhtiyaçlarımızı bilmek kendimizi bilmektir.
Kimse kimsenin derin yanlarını tanıyarak âşık olmuyor elbette. Ancak birbirimizin kokusunu alıyoruz. İhtiyaç sahipleri birbirini buluyor. Önce âşık oluyorlar, sonra birbirlerini tanıyorlar. Neredeyse hep böyle...