Kimi okur, Kemal’in Füsun’a karşı tutku ve aşkını ve bir aşkın insanın aklını başından aldığını okuduğunu dile getirken benim için öyle olmadı. Bence Kemal’in Füsun’a karşı duyduğu aşktan ziyade takıntı, sapkınlıktı.
Sevmediği halde başladığı kitabı bitiren bir okur olarak ilk defa bir kitabı yarım bıraktım ve bu kitabı bir kütüphaneye bağışlamayı düşünmüyorum. O kadar kötü bir kitap ki geri dönüşüme atmayı planlıyorum. İnsanların bunu “ aşk “ olarak okuyup, düşünecek olması çok ürkünç çünkü. Kaldı ki kitap uzun sayfalar boyunca Kemal’in evlenmiş olan Füsun’un evine gittiğini ve sıradan günleri anlatıyor ve bence berbat ve sıkıcı.