Mymee
@Mymee
Reklam
Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını. Yenilen herkesin boğuntusuydu kaybolduğum uzaklık, yüzün her bulutlandığında . Nereye gidersem gideyim seni yürüdüm hep. Sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde...
Bütün öksüzlerin kederiyle baktım yüzüne, ne zaman geleceği düşündüysem. Bir haksızlığı haykıran herkese senin soluğunu verdim.
Bütün hapislerin penceresi yaptım seni. Sonra tuttum kenar mahallenin yalnızlığını gösterdim, bir özür, bir bağışlanma umuduyla. Kirpiklerinin ömrüme açtığı yolda yaptım bütün kavgalarımı. Söze inandım, gövdene ondan çok. Dönüp dönüp sana geldikçe anladım özgürlüğün aşk olduğunu. Alışkanlıklara yenilmedim ben,seni bir alışkanlığa dönüştürmek istemedim yalnızca.
Sayfa 7
Başa gelen çekilir.
Gelenler
Yaşanır, acıtır,sevindirir,gider.
Hiç bir duygu ve an yapışmaz sana
Akıttığını farkedene kadar...
Yitişten sonraŞiir
Geçmişin zonklamasıdır yüzümü suya tuttuğumda etimi geren mozaik
Sayısız miller katettim orada bulununcaya
Ve su duruldu birden.Balık yumurtaları, nektonlar çekildi her biri bir yana
Yükseldi o derinliğin çarpıcı sesi
Dedi ki bana, insan
Bir bilgin de olabilir,
Ceketi omzunda bir ruh da.
Ve dal yonta yonta büyütülür.
Bir tükeniştir inmek anılara da
Geçmişin balkımasıdır su
Yaşamın giz geçirmez örtüsüdür toprak
Ve sen istersen şapkası yana kaykılmış
bir ozan da olabilirsin, bir altın arayıcısı da
Edip CANSEVER