Hatırlamak dışında ne yapacak ne de inanacak bir şey kalmadığında, yürümek, bütün umutlardan ırak ve beklentilerle zehirlenmemiş mevcudiyetin o mutlak yalınlığına dönebilmeyi sağlar.
Karda yapılan yürüyüşlerin sessizliği vardır, beyaz göğün altında boğulan adım sesleri . Dal kıpırdamaz. Her şey, hatta zaman bile buz tutmuş, sessizlikte felç olmuştur. Her şey durmuş, bütünleşmiş, katmerlenmiştir. Bir paragrafta tırnak içine alınmış gibi, askıda, temiz, öz, tepeden bakan bir sessizlik.