Aybə

Aybə
hayat kısa, kuşlar uçuyor
Bu sözleri benim annem söylüyor. Gaz ve daha birçok şeyler! diyor. Annem söylediği şeyleri bilmiyor, benim için tasalanıyar sade. Ona, bir seferinde, üç düşman siperi gördüğümüzü; içindekileri, ne haldelerse öyle, inme inmiş gibi taş kesilmiş bulduğu­ muzu mu anlatayım? Göğüs siperlerinde, barınak­ larda, bulundukları yerde, yüzleri mosmor ölüp kararıvermiş olduklarını mı?
Sayfa 140·Kitabı okudu
Savaş
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
«Yavrum, evladım!» diyor annem, hafif sesle. Biz aile içinde öyle fazla şefkate alışık değiliz­dir. Derdi günü çalışmak, çile çekmek olan fakirIerde görülmez böyle şeyler. Onlar şefkati öyle anlamazlar, hem bildikleri bir şeyi ikide bir açığa vurmaktan hoşlanmaz onlar.
Sayfa 138·Kitabı okudu
İlişkiler
" Pek az konuşuyoruz; hiçbir şey sormadığı için derin bir minnet duyuyorum ona karşı. Hem ne söyliyebilirim: Olan oldu, sağ salim döndüm şimdi onun yanındayım. "
Sayfa 138·Kitabı okudu
Savaş
" Vakit akşam; tren pofurdamasa ben haykıraca­ğım. "
Sayfa 134·Kitabı okudu
İstasyon isimleri, kalbimi titreten birer mana oluyorlar. Tren pofurdıyarak koşuyor; camın kenarında duruyor, pervaza yaslanıyorum. Gençliğimin sınırları bu isimler.
Sayfa 134·Kitabı okudu