Müzeyyen

Müzeyyen
@Mzyynms
Taş Parçaları
ben seni hep sevgilim ben seni hep yüzünden geçen dalgalardan okudum. ellerine sevgi okudum gözlerine şefkat okudum annen seni inkar etmişti aldım etime dokudum. dünya ne ki sevgilim, benim sana yaptığım kubbe yanında? düşsün, olsun, bırak, içinde yıldızlar patlıyor. kolaydır inanmak kadar inanmamak da. ister sal kendini dünyaya, ister kal yanımda. her şeyden öte öyle sevdim ki ben seni yoluna baş koymak diyoruz biz barbarlar buna. ey duymayan insanı, ey hayat dedikleri büyük kusur. ... ey kimselere değişmediğim ayrılığın neden bunca ağır? hani adalet? bir kasım' dan öteki kasım' a bir yanım kör bir yanım sağır. şimdi bir masaldan bir peri sessizce dinlesin beni, alsın yorgun başımı
Reklam
Çok şey diyecektin, bir anlamı kalmadığını fark edip sustun. Koşmak istedin, beklenilmediğini hatırladın, geri döndün. Kimse bilmedi.
"Ben bez bebeklerine hikâyeler anlatan bir çocuğun berrak dünyasına dalıyorum; gözlerin sevgilim, gözlerin hâlâ yedi yaşında."
Ahmet Altan
İnsanlar Tanrı'yı görmeden seviyorlar. Ama Tanrı'ya inananların çoğu, bir insanın bir başka insanı hiç görmeden sevmeyi sürdürebileceğine inanmıyor.
Kızgınlığımı ve çaresizliğimi anlatamam size. Yine de benimle empati kurmaya çalışın. Bir insan için bütün yaşamınızı bir kenara itiyorsunuz, o ise elinin tersiyle kayıtsızca kovduğu bir sinekten daha fazla değer vermiyor size.