Sevda (ki bir insanın yalnız gönlüne değil akıl ve fikrince iradesine, kısaca bütün duygularına,ruhuna egemendir) daima kuşkular ve kuruntular içinde bulunmaktan mutlu olduğundan,kulak ve göz her işittiği, her gördüğü şeyi onun kişiliğine göre işitip görmeye, aklınca her hükmünü onun arzusuna göre vermek zorundadır.