"Aydınlıkla köhneliği belirginleşen bu kentte ve konutta, hiçbir şey neyse ben oyum. Öylesine bağsız ve yeğniyim ki, bu hafifliğin şiddetinin bedelini bir gün öderim diye düşünüyorum. Sanki varoluş beni cezalandırmak ister gibi; yoğunluğundan bana düşen payını benden geri alarak, bu yoğunluğu olur olmadık herkese her şeye fazlasıyla katlayarak sunuyor. Ülkem yok, cinsim yok, soyum yok, ırkım yok; ve bunları malettirici biricik güç, inancam yok."
Sana dayatılan tüm ezberleri koy bir kenara şimdi. Sevginin koşulsuz olması gibi mesela. Bir anne bile sevginin karşısında saygı ve minnet bekliyorsa çocuğundan sevgi koşulsuz olamaz.