Eşin dostun, üstüne toprakları atıp gidiyor. Onlar giderken yeminle söylüyorum ayak seslerini işitiyorsun. Ah nasıl bir yalnızlıktır o, anlatamam; nasıl bir çaresizliktir!
Şam’dan gelip İslamiyeti kabul edenlerden bir Sahabî, O’nun elini tuttuktan sonra öyle bir hâl geçirdi ki, ömrü boyunca kimseyle el sıkışmamaya ahdetti. Ve ahdini hiç bozmadı.
Bir şair hiç de bir sevgilisi bulunmadığı bir zamanda hayali sevgilisine, hayal ürünü olan sevilene öyle şiirler söyler ki bunları ona söyletmeye neden olan sevgili herkesin sevgilisi olur.