Nazmiye Önel
@NZMY42
İnstagram: @ya_kebikecc
Bunu daha çok bir deyim olarak biliyordum - "ölünün gözlerini kapatmak" veya "yaşayanlar ölülerin gözlerini kapatır, ölüler yaşayanların gözlerini açar". Neden hiç kimse başkalarının ölümüyle ne yapmamız gerektiğini öğretmez? Neden kimse bize nasıl ölündüğünü, nasıl ölmemiz gerektiğini öğretmez?
Bağırmadım, feryat etmedim, sadece usul usul gözyaşı döküyordum.
Reklam
Bir insana çabalamanın hiçbir anlamının kalmadığını ve her şeyin bittigini söylemek insani değil.
Kanser hastasının mitolojisi yoktur, kanserden ölmenin romantizmi yoktur.
Acının fiziği, insanı ezici boşluktan ve yüz yüze geldiği ölümün o metafizik hiçliğinden kurtarır.
Sadece çocukluk ve ölüm vardır, derdi Gaustin.
Ölümden söz etmemek için çocukluktan söz ediyorum. Sadece orada,
çocukluğumuzda, fiilen ölümsüzüz. Çoğu durumda.
Reklam