Kimsenin yüreğinde eskimiş ve neşesini yitirmiş bir umuttan başka bir şeye yer yoktu,insanları ölümü seçmekten alıkoyan ve yaşamaya duydukları basit saplantıdan başka bir şey olmayan şu umut vardı yalnızca yüreklerde..
İnsan bir düşüncedir ve aşka sırtını çevirdiği andan itibaren,güdük bir düşüncedir.Ve biz artık aşkı beceremiyoruz.Bunu kabullenelim doktor.Aşık olabilmeyi bekleyelim ve eğer bu imkansızsa, kahramanlığa soyunmadan kurtuluşu bekleyelim..
... Akhilleus gerçekten kastettiği şeyleri söylüyor,karşısındaki öyle yapmazsa da şaşırıyordu.Bazıları bunu budalalıkla karıştırabilir.Oysa her zaman yürekten gelen şeyleri söylemek de bir tür deha değil midir?
"Bu sabah ona ismimi söyledim.İlgisini çeker sanmıştım ama umursamadı.Bu gerçekten tuhaf,zira o bana ismini söyleseydi ben kesinlikle ilgilenirdim.Bence o ismi duymayı diğer her türlü sese tercih ederdim."
Havva'nın Günlüğü