Her sayfası kederle kararan
Bir hüzün defterine döner günler
Ve her sabah "merhaba hüzün"
"Merhaba yalnızlık"
Diyerek başlarsın hayata
Ama hayat bağışlamayacaktır seni
Unutma.
Üstelik günlüğü yoktur hüznün
Hiçbir zaman da tutulmayacaktır
Serüvenlerin yorgun yeniği
Elleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzün
Ya da hasta bir tanıdıktır ancak
Hepsi o kadar
Unutma
Çünkü varolduğu her yerde insanın
Gurbet mutlaka olacaktır
Sevda ile hasret varsa eğer
Zulüm varsa mahpusluk varsa
Ayrılıklar yakıyorsa içimizi
Gurbet mutlaka olacaktır.