Nisa
@N_RUHE
° Yaşayışta sadelik, düşüncede ihtişam.
lal.n
37 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Yürüdüğümüz yollar o kadar uzun değil ama çok meşakkatliymiş. Herkesin yolu farklıymış; herkesin ki kendine zormuş. Hesap soramaz oldum. O yolda nefes nefese kalanları görünce “neden?” diyemez oldum.
Bir gün kalktım, yolun yarısı ben etrafıma bakmayı unutmuşum. Koşmaya o kadar takmışım ki kafayı, nefes nefeseyim; koca bir hiçle beraber. Oysa bazen insan koşmayı bırakıp etrafına bakmalı. Hayat telaşını görmeli insanların; sonu mezar…
Gerçek; bir histen, bir duygudan ibaret oysa.
Belki o zaman bitirmek için koşmaz; yaşamak için, anlamak için yavaşça yürürüz. Acıyı, korkuyu, mutluluğu, pişmanlığı yaşayarak…
İnsan, en çok yaşı kadar yaşayamadığını fark edince üzülürmüş. Biz, yaşadığımız kadar yaşlıyız. Bırakalım hissederek, nefes alarak yaşayalım; telaşsız ve tekdüze…
Ben gerçekten iyi yazarların sadece yaşadıkları olayları, duyguları ve hisleri yazdığını düşünmüyorum. Eğer böyle olsaydı onlar iyi birer yazar olamazlardı.
Eğer gerçekten iyi bir yazar varsa o da yaşamadığı ama hayalini kurduğu olayları, hisleri, duyguları tıpkı yaşamış gibi anlatabilenlerdir. Hiç veda etmediği halde en acı vedayı yazarken göz yaşını akıtan. Hiç tanımadığı birine bağlı kalandır kaleminde.
Yaşanmışlığı kaleme almak kolaydır bir yerde. Asıl zor olan yaşanmamış her şeyi en yaşanmış duygularla yazabilmektir. Yani bence...