Naftalin

Umutların öldüğüne iyice inandığın bir anda insanlık, binbir yönden açan bir ışık-umut çiçeğiyle birden aydınlanıverir...
Sayfa 54
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Durmam diye bağırdı.İnsanlara söz ettirmem. Olmaz. Bir yerlerde bir şeyler kalmıştır. Durmam, vardır. Parlıyordur. Biz onu bulamıyorsak gücümüz yoktur. O parlak ışığı göremiyorsak, gözümüz içimizin karanlığındadır.
Sayfa 54
İnsanlık öldü mü? dedim. Yok dedi, ölmedi, ölmedi ama bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde.
Sayfa 39
Bu gürültü de ne oluyor? Sizi uğurluyorlar efendim, sizin gibi gönderdikleri kaymakamları ağalar böyle uğurlarlar. Ne demektir bu? Haşa huzurdan ama...Sövmektir.Kuyruğuna teneke bağladık demektir.Zafer işaretidir.
Sayfa 157