Nagihan
@Nagihan___
Mütemadiyen okur...
Bursa
540 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
1800 lü yıllara kadar İmamların mahallelerinde oturanlar hakkında tam bir bilgi sahibi olmaları beklenirdi: Her imâmın mahallesinde kaç hâne vardır ve sâhib-i mülk ve müste’cir, kibâr ve esnâf ve erâmil cümlesinin isimleri ve dirlikleri ve san‘atları tasrihiyle defterlerinin tanzimi, mahallede oturanların kimliklerinin belirlenmesi, gelen yabancıların veya yeni taşınanların tesbiti ve kayıt altına alınması işleri;
yeni gelenlerin kefalete rabtı, keza ya bu rabtın bizzat kendisi tarafından üstlenilmesi veya genel kefalete bağlanarak bu işlemin mahalleli adına yapılması, mahalle sakinlerinin ikamet mahal ve sürelerinin belirlenmesi, mürûr tezkireleri’nin elde edilmesi ile
ile ilgili ilk işlem olmak üzere ikametgâh ve kimlik belgelerinin tanzimi, imamlar tarafından görülür ve kefilsiz olanların mahallede barınmasının sorumluluğunu taşırdı.
Bilâ vâris veya vâris-i ga’ib olarak vefât edenlerin bildirilmesi, ölüm ve defin, doğum kayıtları, nikah akdi gibi işlemler imamlar tarafından yürütülür, bazı beledî işlerin görülmesi, bu meyanda mahallenin temizliğine dikkat edilmesi ve çevre temizliğinin sağlanması, yangına karşı evlerdeki ocakların iyice söndürülmesi ve temizlenmesinin temini, keza vazîfeleri arasına sayılırdı.
Taşradaki ve bazı şehirlerdeki imamlar, geçimlerini imamlık yanında kendi topraklarını işleyerek yada ticaretlerini sürdürerek sağlarlardı.
Buna imkanı olmayanlara ise
Vakıf gelirlerinden maaş bağlanırdı.
Vakıf sisteminin, ekonomik yönden zaman içinde görevlerini yerine getiremez duruma düşmeleri, sistem ile birlikte bu kesimi de zor duruma sokmuştur.
XVIII. yüzyılın son çeyreğinden itibaren özellikle Rusya ile girişilen uzun savaşlar ve bunun neticesi olan büyük mali buhran ve meydana gelen hayat pahalılığı, belirlenmiş ve genelde değişme göstermeyen
Reklam
Mezarların dili olsa da konuşsa.
Her bir mezar; yatanı, kalanı, gömeni hakkında bir hikaye barındırıyor.
Son duraktaki pişmanlıkları, bu menzilden ibret alamayanları, ölümü bile menfaati namına kullananları anlatan, acıklı hikayeler.
Puan vermedi
Müslüman kimligi öne çıkan insanların , en çok yakınlıkları konulardan birinin toplumsal bozulma olduğunu görürüz.
Her birey bu durum hakkında bir sorumluluk hisseder, "düzeltmek" için eliyle, olmadı diliyle, daha olmadı kalbinden buğz ederek bir mücadeleye girer.
Halbuki toplumun bozulması birey ile başlar. Karşımızdaki birey ile degil, bilakis kendimizle!
Kitap Rad suresi 11. Ayet üzerinden bireysel ve toplumsal değişmenin yasalarını anlatıyor.
Peki bu değişim nasıl olacak?
"Nasıl her ağacın belli bir meyvesi varsa, her fikrin davranışa dönüşen belli bir sonucu vardır."
(Önce anlamak ve fikirleri revize etmek gerekiyor. )
“Nefsinde olanı değistirme gücüne sahip olan, toplumu da değiştirme gücüne sahiptir.”
(Nefsimizden başlamamız gerektiğini kabul etmek gerekiyor.)
"..Müslümanların karşı karşıya bulunduğu problemlerin en büyüklerinden biri, insanların (Müslümanların) kendilerini düşünüş itibariyle hâlâ sahabe döneminde yaşayanlar gibi olduklarını vehmetmeleridir"
(Kimse sahabe değil, olduk, bildik zannettiğimiz anda aslinda "hiç" olduğumuzu farketmemiz gerekir. )
.
"...dünyadaki muhasebe toplumsal, ahiretteki muhasebe ise bireyseldir.
İşte bu yüzdendir ki nefsinde olanı değiştirme gücüne sahip olan, toplumu da değiştirme gücüne sahiptir."
(O zaman önce nefsten başlamalı)
"İnsan ne kadar büyük olursa olsun, insan olmanın kendisini bağladığı sınırları aşamaz. Kaldı ki yanlışa düşmek insanın değerinden bir şey eksiltmez. Hatasız olmak onun harcı değildir ve her Ademoğlu yanılabilir."
(Hem kendimiz hemde karşımızdaki hatasız olamayacağına göre , önce hatta sadece kendi hatalarımızı düzeltmeye çabalamalıyız. )
İmam Birgivi ,
İman nedir?
Dil ile ikrar kalp ile tasdik ve amel bağlamında açıklıyor.
İmanın şartlarını tek tek ele alıyor ,kısa ve net bilgilerle açıklıyor.
1263 te doğmuş Alimin hayatı , önemli konulardaki fikirleri ve sözlerinden kesitler okuyoruz.
Kısaca hayatı,
661/1263 yılında Harran’da doğdu. Yaşadığı dönemde İslâm dünyası Batıdan gelen haçlı saldırıları ve doğudan gelen Moğol saldırıları ile kıskaca alınmış bir durumda idi.
Söz konusu kargaşa ortamında Müslümanlar eski dönemlerde olduğu gibi güçlü siyasî otoriteden mahrum bulunuyordu. Bütün bunların sonucu olarak hilafetin başkenti olan Bağdat’ın Moğollar tarafından istilası (656/1258) yanında pek çok şehir Moğollar tarafından tahrip edilmiştir.
Yaklaşan Moğol tehlikesi üzerine İbn Teymiyye 667’de (1269) âilesiyle birlikte Hanbelî mezhebinin merkezi durumundaki Dımaşk’a göç etti.
İlk eğitimine babası Abdülhalîm’in müderrislik yaptığı Sükkeriyye Dârülhadisi’nde başladı. En önde gelen hocaları İbn Kudâme el-Makdisî, İbn Asâkir, Şemseddin İbn Atâ ve İbn Ebü’l-Yüsr et-Tenûhî’dir.
İbn Teymiyye, babasının vefatından bir yıl sonra (683) Dımaşk’ta Sükkeriyye Dârühadisi’nde ve Emeviyye Câmii’nde ders vermeye başlamıştır. On yılı aşkın bir süre burada devam eden derslerinin ardından 695/1296’da Dımaşk’ta Hanbeliyye Medresesi’nde ders vermeye başlamıştır.
İbn Teymiyye 698/1299’da el-Fetâva’l-Hameviyyetü’l-kübrâ adlı eserinde Hamalıların sorularına verdiği cevaplarda teşbih düşüncesini savunmakla itham edilmiştir.
702/1303’de Moğollara karşı Dımaşk yakınında yapılan Şehâb savaşında Memlüklüler Moğol ordusunu büyük bir yenilgiye uğratmışlardı. İbn Teymiyye bizzat katıldığı bu savaşta askeri savaşa teşvik etmekle görevlendirilmiştir.
Akaide dair yazdıklarında Allah’ı diğer varlıklara benzeten unsurlar bulunduğu (teşbih), tasavvufa dair yazdıklarında başta tevessül olmak üzere sûfîlerin uygulamalarına karşı çıktığı, fıkhî konularda da dört mezhebin görüşlerine aykırı
Reklam